وقتی شهریور امسال و پارسال همدیگر را نمیفهمند:
پدیدهای به نام «توهم پایان تاریخ» میگوید مغز ما نسخه فعلیمان را نسخه نهایی فرض میکند، اما پژوهشهای روانشناسی رشد نشان میدهند انسانها همیشه تغییرات آینده را دستکم میگیرند. از طرفی حافظه یک آرشیو ثابت نیست؛ هر بار گذشته را از دریچه حال بازسازی میکند. نتیجه؟ دو شهریور تو واقعاً دو آدم متفاوتاند. کدام نسخه واقعیتر است؟
راهکار:
این ناهمزبانی نشانه بیثباتی تو نیست؛ نشانه این است که از پارسال تا حالا به اندازهای تغییر کردهای که دیگر در قاب ذهنی قبلی جا نمیشوی. دو نفری که دیگر مسیر مشترکی ندارند، لزوماً یکیشان اشتباه نکرده است.