متن های روانشناسی فردی / بهترین متن روانشناسی فردی [پیشنهادی]

چگونه میتوانم باد را مقصر بدانم ...
وقتی آن که پنجره را باز گذاشت خود《 من》بوده ام️

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست
می رسم با تو به خانه،از خیابانی که نیست
می نشینی روبه رویم خستگی در میکنی
چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست
باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟
باز میخندم که خیلی...!گرچه میدانی که نیست
شعر میخوانم برایت واژه ها گل می کنند
یاس و مریم می گذارم توی گلدانی که نیست
چشم می دوزم به چشمت،می شود آیا کمی
دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟
️

من نه با نفرت بزرگت میکنم
نه با انتقام مهمت!
تو اونقدر کوچیک هستی که حذف شدنت بی صداست️

《آلفرد آدلر》



«هدفِ زندگی، رسیدن به کمال و دوست داشتنِ دیگران است؛ یعنی داشتنِ یک «علاقهٔ اجتماعی» قوی.»️