واقعیت تلخ زندگی

فرار از واقعیت تلخ؛ پناه بردن به رویا:

مغز در خوابِ REM دقیقاً همان واقعیتهای تلخ را دوباره پخش میکند تا بار هیجانیشان را کم کند؛ پژوهشها نشان دادهاند خواب باعث میشود خاطرات ناخوشایند در بستری امن دوباره پردازش شوند. یعنی رویا نه جای فرار، بلکه کارخانهی بازیافتِ واقعیت است. پس همین لبخند آخر شاید یک مکانیزم محافظتیِ تکاملی باشد.

راهکار:

رویا را نه فرار، بلکه تمرینِ ساختنِ واقعیتِ دلخواه ببین؛ هر شب یک نسخهی بهتر از آنچه میخواهی در ذهنت بساز تا کمکم به عادت تبدیل شود.