زندگی آنقدرها هم زیبا نیست؟ واقعیتی که کمتر میشنویم:
تحقیقات نشان میدهد مغز انسان ذاتاً به محرکهای منفی وزن بیشتری میدهد (سوگیری منفی) تا بقا را تضمین کند. پس حس «زشتی» زندگی ممکن است بیشبرآورد شده باشد. جالب است که در فرهنگ عامه، زیبایی به عنوان پیشفرض فروخته میشود، درحالی که زیستشناسی میگوید بقا مهمتر از خوشی است. آیا میشود این ناامیدی را نه نقص، که نشانهای از بیداری در نظر گرفت؟
راهکار:
این جمله انگار از برخورد انتظار و واقعیت زاده شده. شاید به جای دنبال زیبایی مطلق گشتن، بتوان لذتهای کوچک و لحظههای کمادعا را دید—همانهایی که در تبلیغات جایی ندارند.