تفاوت واکنش به تهدید ترامپ برای ایران و کانادا:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگه انسانها در برابر تهدید علیه گروه خودی واکنش احساسی و دفاعی شدیدتری دارن تا علیه دیگران. این «سوگیری درونگروهی» باعث میشه حتی تهدیدهای یکسان رو متفاوت تفسیر کنیم. جالبه که این سوگیری گاهی منجر به نادیده گرفتن تهدیدات واقعی میشه چون اولویت با همگروهیست. آیا این یعنی ارزشهای اخلاقی ما وابسته به مرزهای گروهیست؟
راهکار:
این رفتار دوگانه ریشه در «سوگیری درونگروهی» داره: وقتی تهدید متوجه گروه خودمون باشه، واکنش شدیدتره چون هویت ما به خطر میافته. اما نسبت به تهدید دیگران بیتفاوتتریم. شاید وقتشه از خودمون بپرسیم آیا وطنپرستیمون واقعی و یکدسته یا فقط نمایشی برای دفاع از خودمونه؟