همه نباش؛ خودت باش: راز خاص بودن در دنیای شبیهها:
بر اساس نظریه مقایسه اجتماعی فستینگر، ما ارزش خود را با مقایسه با دیگران میسنجیم، اما نکته متناقض اینجاست: هرچه بیشتر شبیه جمع میشوید، بیشتر احساس گمنامی میکنید. مغز ما برای خاص بودن تکامل یافته، نه برای ادغام شدن. در آزمایشها، افراد منحصربهفرد ۴۰٪ بیشتر در حافظه میمانند. پس چرا این همه آدم معمولی میبینیم در حالی که هر کدام فکر میکنند خاصاند؟
راهکار:
شاید جالب باشد بدانید این جمله بازتابی از «نظریه خودمتمایزسازی» است: ما زمانی بیشترین رضایت را داریم که بین «خود واقعی» و «خود ایدهآل» فاصله کمی باشد. «همه نباش» یعنی دست از مقایسه برداری و نسخه بهتری از خودت بسازی، نه کپی دیگران.