جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

اصالت داشتن

7 پست
متن های اصالت داشتن / بهترین متن اصالت داشتن [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
قَشنگ حرف زدن آسونه، قَشنگ ذات داشتن هنره.🖤️
4.7
فلسفی مهربانی تفاوت حرف و عمل ذات خوب داشتن اصالت داشتن هنر خوب بودن
در روان‌شناسی، «شکاف گفتار-عمل» نشان می‌دهد بیان ا...

هنر ذات خوب داشتن؛ تفاوت حرف و عمل:

در روان‌شناسی، «شکاف گفتار-عمل» نشان می‌دهد بیان ارزش‌ها همان مسیر پاداش مغز را فعال می‌کند که انجامشان؛ پس گفتن حرف قشنگ می‌تواند توهم رشد بدهد بدون تغییر رفتار. پژوهش‌های ناهمخوانی شناختی هم می‌گویند بعد از تعریف یک ارزش، افراد کمتر دست به عمل می‌زنند چون احساس می‌کنند حساب تسویه شده. جمله‌های قشنگ امروز به کدام رفتار کوچک تبدیل شد؟

راهکار:

این جمله را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: «ذات خوب» یک صفت ثابت نیست؛ مجموعه‌ای از انتخاب‌های کوچک در موقعیت‌های واقعی است. زیبایی گفتار وقتی معنا پیدا می‌کند که در رفتارهای کم‌هزینه اما تکرارشدنی—مثل گوش دادن بدون قطع کردن یا عذرخواهی بدون بهانه—دیده شود.

ریشه دار بآش اِصآلت خریدنی نیست.🤨👌😏
️
4.6
فلسفی روانشناسی اصالت داشتن ریشه دار بودن شخصیت واقعی ارزش های درونی
در فلسفه، «اصالت» به «مسئله کشتی تزئوس» می‌رسد: اگ...

اصالت خریدنی نیست؛ ریشه دار باش:

در فلسفه، «اصالت» به «مسئله کشتی تزئوس» می‌رسد: اگر همه تخته‌های یک کشتی را عوض کنند، آیا همان کشتی است؟ علوم اعصاب هم نشان می‌دهد خاطرات ما هر بار که یادآوری می‌شوند، دوباره بازنویسی می‌شوند؛ یعنی «هویت» مدام ساخته می‌شود. ریشه‌دار بودن یک انتخاب لحظه‌ای است، نه یک کالای موروثی. ریشه‌هایت را کجا می‌کاری؟

راهکار:

اصالت نه یک کالای ثابت، که یک روایت زنده است؛ هر بار که از گذشته‌ات حرف می‌زنی یا انتخابی می‌کنی، ریشه‌هایت را دوباره خلق می‌کنی.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
فهمیدم در جهانی که همه جشن نقاب گرفته ان من با چهره ی واقعی خودم ظاهر شدم...:)️
5.0
روانشناسی تنهایی نقاب اجتماعی اصالت داشتن چهره واقعی خودت زندگی با نقاب
اروینگ گافمن زندگی اجتماعی را مثل تئاتر می‌دید: هر...

چهره واقعی در دنیای پر از نقاب:

اروینگ گافمن زندگی اجتماعی را مثل تئاتر می‌دید: هر کس در «صحنه» نقشی اجرا می‌کند و در «پشت صحنه» چهره دیگری دارد؛ پس نقاب همیشه دروغ نیست، بخشی از تعامل است. اصالت یعنی آگاه بودن به این مرز، نه حذف کامل نقش.

راهکار:

نقاب همیشه دروغ نیست؛ گاه لباس نقش اجتماعی است. مسئله وقتی شروع می‌شود که آدم فراموش کند در پشت صحنه، چهره‌اش چه شکلی است. چهره واقعی نه ضد جمع، بلکه مرز میان صحنه و پشت صحنه است.

پخته تر که شدی میفهمی
هر چی اداست، مال گداست.
آدمی که اصالت داره؛
به دنبال پز دادن و خودنمایی نیست.
#مروارید️
5.0
فلسفی موفقیت اصالت داشتن خودنمایی نکردن پز دادن بلوغ فکری
تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد خودنمایی اغلب از «نی...

اصالت یا خودنمایی؟ نشانه‌های بلوغ فکری:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد خودنمایی اغلب از «نیاز به تأیید بیرونی» ناشی می‌شود؛ همان مکانیسمی که در افراد با عزت نفس پایین پررنگ‌تر است. در مقابل، اصالت با «خودپذیری» و «شفافیت درونی» گره خورده. جالب است که مغز ما هنگام نمایش دروغین، همان مسیرهای عصبی ناامنی را فعال می‌کند. آیا می‌توان اصالت را به صورت عادت تمرین کرد؟

راهکار:

برای درک عمیق‌تر اصالت، می‌توان این مفهوم را در رفتار روزمره مثل انتخاب کلمات، نوع لباس یا حتی پست‌های شبکه اجتماعی بازتاب داد. شاید ریشه خودنمایی، ترس از دیده نشدن باشد؛ آگاهی از این ترس، قدم اول برای رهایی است.

مشابه ها
ولی زیبا ترین چیزی که تا الان دیدم تعهد و وفاداری بوده.
خیانتو که گربه هام بلدن
یکم اصالت داشته باشین️
3.9
تیکه دار عاشقانه تعهد و وفاداری اصالت داشتن ضرب‌المثل وفاداری خیانت گربه
گربه‌ها برخلاف تصور عموم که آن‌ها را حیواناتی مستق...

تعهد و وفاداری؛ زیباترین چیزی که دیدم و گربه‌هایم حتی خیانت را بلدند:

گربه‌ها برخلاف تصور عموم که آن‌ها را حیواناتی مستقل و بی‌وفا می‌دانند، در تحقیقات دانشگاه ایالتی اورگن مشخص شده که ۶۴٪ آن‌ها به صاحبشان دلبستگی ایمن دارند و غیبت طولانی صاحب را نوعی طردشدگی تلقی می‌کنند. یعنی مفهوم خیانت برایشان کاملاً تعریف‌شده است؛ درست برعکس کلیشه‌ی «سگ باوفا، گربه خائن». حالا سوال اینجاست: اگر گربه‌ها هم خیانت را می‌فهمند و به آن واکنش نشان می‌دهند، چرا ما آدم‌ها هنوز «اصالت» را با ترک کردن اشتباه می‌گیریم؟

راهکار:

نویسنده با مقایسه خیانت با رفتاری که حتی گربه‌ها می‌فهمند، از کلیشه «سگ باوفا، گربه بی‌وفا» عبور کرده. اگر قرار است این ایده را گسترش بدهی، می‌توانی به این بپردازی که وفاداری در روابط انسانی برخلاف حیوانات، اغلب انتخابی آگاهانه و نه غریزی است؛ و همینِ آگاهانه بودنش آن را کمیاب و ارزشمند می‌کند.