چمدون بسته و دل کندن از همه؛ معنای فاصله گرفتن:
در روانشناسی به این حالت «فاصله‌گذاری پیشگیرانه» می‌گویند: مغز برای کم‌کردن دردِ طردشدگی، پیش از ترک واقعی رابطه، اتصال عاطفی را قطع می‌کند؛ برای همین آدمی که چمدانش بسته است، ماه‌ها قبل از رفتن، در جمع «حضور ناقص» دارد. جالب‌تر اینکه در کوچ‌های تاریخی، انسان اول خاطرات را می‌بندد، بعد چمدان را.
راهکار:
این جمله یک تصویر وارونه از تنهایی است: آدمها معمولاً بعد از رفتن تنها نمی‌شن، بلکه از لحظه‌ای که تصمیم به رفتن می‌گیرن، کم‌کم غایب میشن. چمدون بسته یعنی مرزها از قبل ترسیم شده؛ کسی که چمدونش بسته است، هنوز توی جمع نشسته ولی دیگه اونجا نیست. شاید به‌جای «چرا از همه دورم»، بشه پرسید «از کی تصمیم گرفتم نباشم؟»