دلتنگی شبانه: شبی نگذشت که به تو فکر نکردم:
شبها که محرکهای بیرونی کم میشوند، شبکه حالت پیشفرض مغز فعال میشود و گفتوگوی درونی را تقویت میکند. نتیجه؟ فکر کردن به یک نفر تا ۸۰٪ بیشتر از روز تکرار میشود. این فقط خاطره نیست، قشر کمربندی خلفی دارد سناریوی «با تو بودن» را دوباره اجرا میکند. جالب اینجاست که همین مدار در ترک اعتیاد هم فعال است. آیا فکر شبانه به کسی که نیست، بیشتر نوازش است یا نشانهٔ خماری؟
راهکار:
این نشخوارهای شبانه فقط التیامدهنده نیستند؛ پژوهشی در ژورنال علوم اعصاب (۲۰۲۱) نشان میدهد خیالپردازی مکرر درباره یک فرد غایب، شبکه حالت پیشفرض مغز را بازسازی میکند و بهنوعی «حضور شبیهسازیشده» میسازد. پس ذهنت هر شب دارد او را دوباره خلق میکند، نه صرفاً به یاد میآورد.