شعر عشق به امام علی؛ ما به حب علی شیعه شدیم:
واژهٔ «شیعه» از «شیعة علی» به معنای پیرو و همراه علی است؛ در قرن اول بیشتر برچسبی سیاسی-اجتماعی بود. رفتهرفته در سده دوم و سوم قمری با تثبیت امامت، به هویتی کلامی و مناسکی تبدیل شد. شعر آیینی همین پیوند عشق و هویت را به حافظهٔ جمعی منتقل میکند. آیا امروز «شیعه» بیشتر میراث است یا انتخاب؟
راهکار:
این بیت عشق را از «انتخاب» به «هویت» ارتقا میدهد؛ مثل نسبتی که با عدالت و انسانیت گره خورده. برای ادامه، مصرع سوم را از «محبت» به «عمل» ببر: «هر جا حق ماند، نام علی ست.»