شیعه علی بودن؛ تفاوت پز با سبک زندگی:
روانشناسی اجتماعی بین «هویت» و «نمایش هویت» تمایز میگذارد؛ در پدیده «همجوشی هویتی» فرد به جای محاسبه سود و قضاوت دیگران، هنجارهای گروه را بهصورت خودکار و درونی اجرا میکند. در تاریخ اجتماعی ایران هم مرز بین ادعای ارادت و سبک زندگی، بارها با رفتارهای اقتصادی و فرهنگی سنجیده شده است، نه با شعار. مرز بین ابراز هویت و پز دادن کجاست؟
راهکار:
این جمله را میتوان از منظر «هویت روایتی» بازتعریف کرد: آدمها نه با ادعا، بلکه با تکرار انتخابهای کوچک روزمره، یک باور را به سبک زندگی تبدیل میکنند. شاید پرسش بعدی این باشد: کدام رفتار مشخص در زندگی روزانهات این سبک را از شعار جدا میکند؟