قدرت کلمات؛ زخم زبان بیشتر از گلوله:
در علوم اعصاب، طرد اجتماعی و توهین کلامی همان مدارهای درد فیزیکی (مثل قشر کمربندی قدامی) را فعال میکند؛ به همین دلیل مغز «حرف» را مثل «ضربه» پردازش میکند. در تاریخ هم پروپاگاندا و نفرتپراکنی کلامی پیشدرآمد نسلکشیها بودهاند. مرز بین کلمه و سلاح کجاست؟
راهکار:
کلمهها فقط نمیکشند؛ همان کلمهها میتوانند انسان را از لبهی نابودی برگردانند. گلوله یک بدن را از کار میاندازد، اما کلمه میتواند هویت، اعتماد و آیندهٔ یک نفر را بسازد یا نابود کند. درست همانجاست که مسئولیت گفتن، از هر سلاحی سنگینتر میشود.