زنده به گور شدن استعاری

دلتنگی عمیق: استعاره زنده به گور شدن احساسی:

در روان‌شناسی، دلتنگی شدید همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ مغز غیبت فرد را مثل زخم پردازش می‌کند. از سوی دیگر، ترس از زنده به گور شدن در قرن هجدهم واقعاً به اختراع تابوت‌های ایمنی دارای زنگ منجر شد. این شعر هر دو را ترکیب کرده: زنده ماندن در خفگی، با یک راه تنفس که همان یادآوری است.

راهکار:

این تصویر، دلتنگی را نه یک غم گذرا، بلکه یک وضعیت بقا نشان می‌دهد: در میانه خفگی، هنوز یک راه نفس کشیدن هست. شاید تمرکز از خودِ فقدان به همان راه تنفس منتقل شود؛ همان چیزی که در دلتنگی هنوز زنده نگه‌ات داشته است.