انسانها از عروسکها هم بیروحتر؟:
آیا میدونستین پدیده «دره غریبگی» (Uncanny valley) میگه هرچی عروسکها به انسان شبیهتر بشن، حس ترس و انزجار ما بیشتر میشه؟ چون مغز ما تفاوت بین جاندار و بیجان رو تشخیص میده. اما این متن برعکسش رو میگه: ما خودمون از عروسکها هم بیجانتریم. ریشه این حس به «خود واقعی» (True Self) برمیگرده: وقتی نقش اجتماعی بازی میکنیم، شبیه اون عروسکهایی میشیم که شکل دارن ولی روح ندارن. سوال اینجاست: چند درصد از لحظههای امروزتون واقعاً «خودتون» بودید؟
راهکار:
این پارادوکس رو میشه با مفهوم «والدین سمی» تو روانشناسی ربط داد: افرادی که ظاهراً زندهاند اما از نظر عاطفی مُردند. برای ملموستر شدن، یه مثال بزن از کسی که شبها تو شبکههای اجتماعی پُست میذاره ولی تو زندگی واقعی ارتباطی نداره.