رقصیدن با درد: هنر شروع دوباره روی زخمها:
مغز انسان درد عاطفی را در همان شبکهای پردازش میکند که درد فیزیکی را حس میکند (قشر سینگولیت قدامی). جالب اینجاست که حرکات موزون مانند رقص، سیستم عصبی پاراسمپاتیک را فعال و خاطرات دردناک را بازنویسی میکند. در روانشناسی، این «رشد پس از سانحه» نام دارد—یعنی زخم دقیقاً نقطه شروع میشود. جامعه تاو: آیا بعد از یک بحران، رقصیدن حس رهایی را برایتان زنده کرد؟
راهکار:
این مصرع میتواند جرقهای برای نوشتن باشد: یک خاطره یا تجربه بنویسید که در آن یک درد تبدیل به معلم شما شد و دوباره روی همان نقطه بلند شدید و رقصیدید. آن را با هشتگ #دوباره_رقص با دیگران به اشتراک بگذارید تا روایتهای انعطافپذیری شکل بگیرد. از جامعه تاو بپرسید: تو چگونه روی زخمهایت رقصیدی؟