اگر از من بپرسی به چه فکر میکنم؟ عشق به زندگی:
تحقیقات عصبشناسی نشان داده وقتی به «زندگی» بهعنوان یک کل فکر میکنید (نه جزئیات روزمره)، قشر پیشپیشانی و شکنج پسسینگولیت مغز فعال میشوند – همان نواحی که در مراقبه و تجربه حضور ذهنی روشن میشوند. این حالت تولید دوپامین را افزایش و کورتیزول (استرس) را کاهش میدهد. آیا شما این حس آرامش را هنگام فکر به زندگی تجربه کردهاید؟
راهکار:
این نگاه به زندگی، همان «ذهنیت سپاسگزاری» است که روانشناسان آن را کلید شادی میدانند. میتوانید هر روز صبح یک دقیقه به این جمله فکر کنید تا مسیر عصبی قدردانی در مغزتان تقویت شود.