دیدن یار

دیدن یار؛ تنها دلیل زندگی:

در عصب‌شناسی، دیدن چهره معشوق نه‌تنها ناحیه تشخیص چهره (FFA) که مرکز پاداش مغز (VTA) را هم فعال می‌کند—همان مسیر دوپامینی که کوکائین تحریک می‌کند. به همین دلیل عرفا «رؤیت محبوب» را تنها هدف حیات می‌دانستند. حال اگر دیدن یار زندگی است، نگاه مجازی چقدر از این مدار عصبی را اشغال می‌کند؟

راهکار:

تصور کن هر نگاه به یار مثل یک شارژر نامرئی برای روحت کار می‌کند. اگر «دیدن» تنها معیار زندگی است، کیفیت نگاه تو به عزیزانت را چگونه می‌سنجی؟