زندگی مثل بستنی

زندگی مثل بستنی؛ هنر لذت بردن از لحظه:

بستنی ذوب‌شده نمونه‌ای از برگشت‌ناپذیری آنتروپی است؛ در روان‌شناسی هم «عادت لذت» باعث می‌شود مغز به‌زودی به خوشی‌ها بی‌اعتنا شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند چشیدن آگاهانه، طول عمر عاطفی لذت را چند برابر می‌کند. آخرین باری که واقعاً مزه‌ی لحظه را چشیدی کِی بود؟

راهکار:

بستنی فقط به‌خاطر ذوب‌شدن ارزشمند است؛ اگر هرگز آب نمی‌شد، طعمش به منبعی بی‌پایان و عادی تبدیل می‌شد و لذتش می‌مرد. محدودیت، نه دشمن لذت، بلکه سازنده‌ی آن است. پس به‌جای «قبل از آب‌شدن بخور»، می‌توان گفت «چون آب می‌شود، هر قاشق ارزش واقعی دارد».