زندگی یا تحمل؟ تفاوت آدمها در گذر عمر:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد وقتی مغز در حالت 'زندگی کردن' (جستجوی پاداش) است، دوپامین ترشح میشود و زمان را کندتر حس میکند. در مقابل، حالت 'تحمل' با کورتیزول بالا همراه است و زمان را طولانیتر و طاقتفرسا میکند. نکته شگفتانگیز: تغییر الگوی فکری از انفعال به فعالیت، مسیر دوپامین را فعال میکند و همان شرایط عینی را به تجربهای متفاوت بدل میسازد. کدام یک برای شما آشناتر است؟
راهکار:
تحمل و زندگی دو روی یک سکه نیستند؛ بلکه دو نوع نگاه به زمان هستند. شاید تحملکنندهها فراموش کردهاند که میتوانند سرعت خود را تغییر دهند و لحظهها را 'زیست' کنند، نه فقط 'گذر'.