فرق بین زندگی کردن و تحمل کردن:
از نظر علوم اعصاب، وقتی در حالت «زندگی کردن» هستیم (فعالیت جذاب و چالشانگیز)، مغز دوپامین ترشح میکند و زمان سریعتر میگذرد. اما در حالت «تحمل» (استرس و یکنواختی)، کورتیزول بالا میرود و هر لحظه طولانی به نظر میرسد. آیا «زندگی» فقط یک توهم ذهنی ناشی از شیمی مغز است؟
راهکار:
شاید تحمل کردن هم نوعی زندگی است، اما با سرعتی متفاوت. این جمله را برای خودت بازنویسی کن: «من کدام لحظهها را زندگی میکنم و کدام را تحمل؟»