زخمهایی که هرگز خوب نمیشوند؛ گریه در خلوت تنهایی:
مطالعات نشان میدهد گریه کردن در تنهایی، بر خلاف گریه در حضور یک حامی، سطح کورتیزول را کاهش نمیدهد و حتی میتواند احساس انزوا را تشدید کند. مغز انسان زخمهای عاطفی مزمن را در همان نواحیای پردازش میکند که درد فیزیکی را حس میکند—به همین دلیل است که برخی زخمها واقعاً «هرگز خوب نمیشوند». آیا اشکهای پنهانی، مرهمی هستند یا نمک؟
راهکار:
اشکهای پنهان شاید التیام نیابند، اما میتوانند به جوهر ماندگار یک هنرمند تبدیل شوند. بسیاری از آثار جاودان ادبیات و موسیقی، زادهٔ همین زخمهای التیامنیافته در خلوتاند.