زخمهای بیصدا و درد سکوت شبانه:
پژوهشهای تصویربرداری مغزی نشان دادهاند درد عاطفی همان شبکههای درد فیزیکی را فعال میکند؛ یعنی «زخم بیصدا» فقط استعاره نیست و مغز آن را مثل زخم واقعی پردازش میکند. شب هم با نشخوار فکری، درد را بیصدا تکرار میکند. کدام زخم بیصدا اولین واژهاش را میخواهد؟
راهکار:
این متن زخم را مثل مهمان شبانه تصویر میکند که تا صبح بیدار میماند؛ اما بیصدایی زخم همیشه نشانه عمق نیست، میتواند نشانه نبود واژه باشد. شعر خودش نوعی واژهسازی است: زخم را از تاریکی به زبان میآورد و همین نامگذاری، اولین ترک در انزوای شبانه است.