دردهای روانی

زخم‌های بی‌صدایی که در سکوت می‌سوزانند:

در روانشناسی، این دردهای خاموش اغلب با «اندوه پیچیده» یا تروماهای حل‌نشده مرتبط‌اند. مغز این دردها را در جسم نگه می‌دارد و سیستم عصبی در حالت هشدار مداوم قفل می‌شود، گویی زخمی که هرگز التیام نمی‌یابد اما خونریزی هم نمی‌کند. آیا جامعه‌ای که فقط فریاد را می‌شنود، چگونه می‌تواند این سکوت را تشخیص دهد؟

راهکار:

تحقیقات نشان می‌دهد که نام‌گذاری و توصیف کلامی احساسات دردناک (برچسب‌گذاری عاطفی) فعالیت آمیگدالا در مغز را کاهش و تنظیم هیجانی را افزایش می‌دهد. نوشتن یا بیان آن «سکوت» می‌تواند اولین قدم برای پردازش باشد.