درد گسترده و اشکهایی که بر کدام زخم ایران بریزند؟:
وقتی درد یک سرزمین را میبینی، مغزت همان شبکهٔ درد فیزیکی خودت را فعال میکند؛ پژوهشهای عصبشناسی به این «همدلی بدنی» میگویند. اشکها در این حالت نه ضعف، بلکه نقشهٔ عصبیِ پیوند جمعیاند. آیا شده برای جایی اشک بریزی که هرگز آنجا نبوده باشی؟
راهکار:
این متن دروغ نمیگوید: اشک بیپناه، صادقترین نقشهٔ جغرافیای درد است. میتوانی آن را طوری بخوانی که «گمکردن مقصد» خودش پیام باشد؛ اشکها نه برای التیام، که برای شهادت آمدند.