اشکها، زبان بیزبانی قلب:
از دیدگاه عصبشناسی، اشکهای احساسی حاوی هورمونهای استرس مانند ACTH هستند و گریه یک مکانیسم فیزیولوژیک برای دفع این مواد و بازگرداندن تعادل به بدن است. قلب نمیگوید، اما بدن فریاد میزند. آیا این فرآیند شیمیایی، عمق یک شعر را کم میکند یا به آن بعد تازهای میبخشد؟
راهکار:
این ایده را میتوان با نوشتن یک نامه به خودت گسترش داد؛ کلماتی را که قلب نمیتواند بگوید، روی کاغذ بیاور تا بار احساسی آنها سبکتر شود.