کلمات از لبهای بسته جان میگیرند: قدرت سکوت:
واقعیت این است که سکوت در مغز ما به اندازه کلمات فعال است. پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهد که ناحیه «شبکه پیشفرض» مغز هنگام سکوت، خاطرات را بازپردازش و ایدههای جدید میسازد. یعنی کلمات واقعاً از «لبهای بسته» جان میگیرند. جالب نیست که بسیاری از انقلابهای فکری بشر حاصل لحظات خاموشی بوده؟
راهکار:
این جمله میتواند آغاز یک داستان کوتاه باشد: روایت کسی که در سکوت طولانی، ناگهان کلامی انفجاری بر زبان میآورد. اگر به دنبال خلق اثری ادبی هستید، این جمله را نقطه شروع یک مونولوگ در نظر بگیرید.