تصمیم‌گیری جمعی

پارادوکس ابیلین و دویدن بی‌نتیجه در شعر فروغی بسطامی:

پارادوکس ابیلین می‌گوید گروه‌ها اغلب مسیری را انتخاب می‌کنند که هیچ‌کس واقعاً نمی‌خواست، چون هرکس تصور می‌کرد دیگران موافقند. «دویدند به مقصد دلخواه یک نفر و نرسیدند» یعنی همه فکر کردند آن مقصد مال دیگری است و ناخودآگاه شکست را تضمین کردند. آخرین باری که تیم‌تان به مقصد نرسید، آیا واقعاً خودتان آن مقصد را می‌خواستید؟

راهکار:

این بیت نشان می‌دهد حتی حرکت هماهنگ یک گروه به سوی هدفی که فقط یک نفر واقعاً آن را می‌خواهد، به شکست می‌انجامد. وقتی جمع بدون اشتراک درونی دنبال مقصد یک نفر بدود، ناهماهمی خاموشی شکل می‌گیرد که همه را از مسیر بازمی‌دارد.