تصمیمات بی رحمانه بعد از ناامیدی

چرا کور کردن ذوق دیگران به تصمیم‌های بی‌رحمانه ختم می‌شود؟:

در روانشناسی به این وضعیت «درماندگی آموخته‌شده» می‌گویند؛ وقتی ذوق مکرراً سرکوب شود، مدار پاداش مغز فعالیتش را کم می‌کند و فرد برای بازگرداندن کنترل، به سمت تصمیم‌های پرریسک می‌رود. داده‌ها نشان می‌دهد در این لحظه آمیگدال بر قشر پیش‌پیشانی غلبه می‌کند؛ یعنی هیجان، منطق را گروگان می‌گیرد و رفتارهایی می‌سازد که از بیرون بی‌رحمانه به نظر می‌رسند.

راهکار:

ذوقِ کور شده مثل فنر فشرده است؛ انرژی‌ای که هنگام آزاد شدن، مسیر را نمی‌پرسد. شاید آن تصمیم‌های بی‌رحمانه، تلاش ناشیانه‌ی آدم‌ها برای پس گرفتن روایت زندگی خودشان است، نه ذاتِ خشنشان.