معنی ضربالمثل «چه فایده به جنگل سوخته وعده باران»:
این جمله دقیقاً مکانیزم «درمانناپذیری اکتسابی» را بازتاب میدهد: وقتی موجودی بارها با وعدههای پوچ روبهرو شده، مغزش مسیرهای امید را میسوزاند. جالب اینکه در مطالعهی ۱۹۶۷ سلیگمن، سگهایی که شوک غیرقابلکنترل دریافت میکردند حتی وقتی راه فرار باز بود تسلیم میشدند. جنگل سوخته دیگر صدای رعد را تهدید میشنود، نه نوید طراوت. سوال تیز برای شما: آیا میتوان بدون باران از نو سبز شدن را آموخت؟
راهکار:
این جمله پیشفرضی از «فایدهمند بودن وعده» را نقد میکند. اما در واقعیت، باران حتی به سوختهترین جنگلها هم حیات دوباره میبخشد - فرایندی به نام «باززایی پس از آتشسوزی». شاید وعدهها نه برای جنگلِ سوخته که برای بذرهای نهفته در خاک است.