راز تحمل حماقت زندگی با موسیقی:
از نظر عصبشناسی، موسیقی دوپامین ترشح میکند اما اوج لذت نه در لحظه اوج آهنگ، بلکه در انتظار آن رخ میدهد—یعنی لذت موسیقی هم یک توهم هدفمند است، درست مثل خود زندگی. اگر زندگی یک اشتباه است، موسیقی خوشساختترین دروغی است که برای تحمل آن ساختهایم. آیا تابهحال آهنگی باعث شده تصمیمی کاملاً غیرمنطقی ولی درست بگیرید؟
راهکار:
شاید موسیقی صرفاً مسکن نیست، بلکه زبان اصلی حماقت زندگی است. زندگی پر از بیدلیلی ست، اما موسیقی بیدلیلی را به زیبایی تبدیل میکند. آن ملودی که در سرتان میماند، در واقع بیمنطقیِ معناپذیرشده است. این را نوعی «مهندسی معکوس پوچی» بدانید.