فرق کمرنگ بودن و دورنگ بودن؛ فریب ظاهر ساده را نخورید:
بر اساس نظریه سیگنالدهی پرهزینه، انسانها ناخودآگاه به کسانی اعتماد میکنند که سیگنالهای پرهزینه و پر زرق و برق نمیفرستند. کمرنگی شما در مقایسه با بقیه، اتفاقاً صادقانهترین سیگنال است، چون هیچ هزینهای برای فریب صرف نشده. مغز ما یک شبکه عصبی اختصاصی برای کشف ناهماهنگی بین حرف و رفتار دارد؛ به همین دلیل آدمهای پررنگ و دورنگ، بیآنکه بدانند، حالتی از انزجار خفیف را در دیگران فعال میکنند. حالا این سوال: آیا اگر همه 'پررنگ' بودند، دنیا واقعاً صمیمیتر میشد؟
راهکار:
در روانشناسی اجتماعی، گاهی کمرنگی یک ابزار فیلترکننده هوشمندانه است: افراد سطحی جذب پررنگی مصنوعی میشوند، اما ذاتهای عمیق مجذوب سکوت و سادگی شما میشوند. این یک سپر طبیعی در برابر ریا است.