کاش آدمها مثل پول قابل تشخیص بودن:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد انسانها در تشخیص دروغ فقط ۵۴٪ موفق هستند—تنها کمی بهتر از شانس. مغز ما پر از سوگیریهای شناختی مثل «اثر اعتماد پیشفرض» است که باعث میشود تا زمان زیادی فریب بخوریم. جالب اینجاست که نور آفتاب هم کمکی نمیکند، چون دروغگویان حرفهای یاد گرفتهاند زیر نور هم خوشبدرخشند. آیا واقعاً راهی برای دیدن حقیقت بیواسطه وجود دارد؟
راهکار:
بهجای دنبال نور آفتاب گشتن، گاهی باید به الگوهای تکراری رفتار نگاه کرد؛ آدمهای صادق حتی در تاریکی هم ثابتقدم میمانند و تقلبیها دیر یا زود در تناقضهای خود گیر میافتند.