فرق کسی که وقت خالیاش را به تو میدهد با کسی که برایت وقت خالی میکند:
در اقتصاد به این «هزینه فرصت» میگویند: هر انتخاب، یعنی حذف گزینههای دیگر. وقتی کسی وقتش را «خالی میکند»، دارد هزینهٔ فرصت واقعی میپردازد؛ تو همان انتخابِ آگاهانهٔ او هستی، نه پرکنندهٔ ساعت خالی. آدمها همیشه برای چیزی که برایشان ارزشمند است، زمان میسازند؛ حتی اگر شلوغترین زندگی را داشته باشند.
راهکار:
این متن را میتوان به این شکل بازتعریف کرد: وقت خالی کردن یعنی اولویت دادن، نه فقط هماهنگ کردن ساعت. اگر میخواهی این تفاوت را برای خودت ملموستر کنی، به این فکر کن که در روابط خودت، برای کدام آدمها وقت خالی میکنی؛ همین یک سوال، معیار تو را روشن میکند.