تشبیه زندگی به زندان

وقتی نباشی زندگی ام زندان است:

در روانشناسی، این حالت «وابستگی اضطرابی» نام دارد، جایی که فرد احساس هویت و ارزش خود را کاملاً در گرو حضور دیگری می‌داند. جالب است که در اساطیر، داریوش کبیر نماد نظم و ساختار بود، اما وابستگی افراطی می‌تواند همان نظم را به سلول‌های یک زندان شخصی تبدیل کند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که این «زندان» بیشتر از غیبت او، از ترسِ خودتان از تنهایی ساخته شده؟

راهکار:

این حس که زندگی بدون کسی شبیه زندان است، می‌تواند نشانه وابستگی عاطفی شدید باشد. شاید مفید باشد که کمی روی فعالیت‌ها و علایق شخصی‌تان تمرکز کنید تا حس هویت مستقل‌تان تقویت شود.