تشبیه برف به انسان

برف و استعاره سفیدی درون و بیرون:

برف در واقع شفاف است، نه سفید. رنگ سفیدش از بازتاب نور در هزاران سطح بلور یخ می‌آید. پس این که کسی هم درون و هم بیرونش «سفید» باشد، یک توهم نوری زیباست. آیا آرمان پاکی مطلق واقعاً ممکن است؟

راهکار:

برف زود آب می‌شود و لکه می‌گیرد. شاید ارزشش در لحظه‌های ناب و زودگذرش باشد، نه در دوام سفیدی. این استعاره به ما یادآوری می‌کند که کمال مطلق در انسان هم شکننده است.