تصفیه حساب زندگی

هیچ حساب و کتابی کهنه نمی‌شود؛ تسویه همه چیز:

این باور ریشه در «خطای جهان عادلانه» دارد؛ نه قانون کیهانی. ذهن ما برای تحمل اضطراب بی‌عدالتی، زود باور می‌کند که هر کار بالاخره جبران می‌شود. آزمایش‌های روانشناسی نشان داده‌اند حتی تماشاگران بی‌طرف هنگام دیدن ظلم، واکنش عصبی نشان می‌دهند و تنبیه عامل را عادلانه می‌دانند. پس «تسویه‌حساب» بیش از آنکه پیش‌گویی باشد، نقشهٔ نجات مغز است. اگر روزی محقق نشد، چه؟

راهکار:

این جمله را می‌شود به‌جای وعدهٔ انتقام، یک یادآوری معکوس خواند: همان‌طور که بدی‌ها ته‌ته‌ت نمی‌مانند، خوبی‌ها هم در جایی از جهان تسویه می‌شوند. پس به‌جای چشم دوختن به روزِ حسابِ دیگران، مراقب حسابی باش که خودت می‌سازی.