ترس از خراب کردن ساخته‌ها؛ چرا ریسک بازسازی ارزشش را دارد:
در مهندسی عمران برای تست سازه‌ها از «بارگذاری چرخه‌ای» استفاده می‌کنند؛ یعنی عمداً سازه را تا آستانه شکست می‌لرزانند. اگر خوب طراحی شده باشد، ترک‌های موضعی می‌خورد ولی فرونمی‌ریزد و همان ترک‌ها نقاط ضعف پنهان را لو می‌دهند. در اقتصاد هم شومپیتر به این می‌گوید «تخریب خلاق»؛ نوآوری فقط با نابود کردن ساختار قبلی ممکن می‌شود. حالا کدام بخش از ساخته‌هات از این تست سربلند بیرون می‌آید؟
راهکار:
این منطقِ «تست تخریب» در مهندسی است: سازه‌ی خوب با فروپاشی کنترل‌شده ضعف‌های پنهانش را نشان می‌دهد و بعد از ترمیم، مقاوم‌تر می‌شود؛ عضله هم با پارگی‌های میکروسکوپی قوی‌تر می‌شود.