زخمهای نامرئی و ماندگاری آنها در روان:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد زخمهای روانی حتی پس از فراموشی آگاهانه، در سیستم لیمبیک مغز باقی میمانند و واکنشهای ناخودآگاه مثل اضطراب یا بیحسی را فعال میکنند. این پدیده به «خاطرات بدنی» معروف است. آیا میدانستید همین زخمها میتوانند با بازنویسی روایت ذهنی، به منبع همدلی تبدیل شوند؟
راهکار:
این زخمهای نامرئی را میتوان به عنوان نقشهای برای شناخت عمیقتر خود دید: هر کدام نقطهای از رشد بالقوهاند، نه مانعی برای همیشه.