ترمیم صمیمیت

صمیمیت از دست رفته؛ چرا دست‌وپا زدن بی‌فایده است؟:

در پژوهش‌های گاتمن، صمیمیت نه از حل تعارض، بلکه از «تلاش‌های ارتباطی» جان می‌گیرد؛ وقتی یکی از طرفین برای اتصال دست تکان می‌دهد و دیگری بی‌توجه است، سیستم عصبی رابطه وارد حالت دفاعی می‌شود. به همین دلیل تلاش اجباری و مضطربانه برای بازگرداندن صمیمیت، اغلب نتیجه معکوس می‌دهد و طرف مقابل را دورتر می‌کند.

راهکار:

این جمله از ناامیدیِ قابل‌فهمی می‌آید، اما روانشناسی پیوند می‌گوید صمیمیتِ ازدست‌رفته همیشه به شکل قبلی برنمی‌گردد. شاید به‌جای تلاش بیهوده برای احیای گذشته، بتوان شکل تازه‌ای از صمیمیت با مرزهای جدید ساخت؛ صمیمیتی که واقع‌بینانه‌تر باشد و انرژی هر دو طرف را بیش از حد تحلیل نبرد.