ترک کردن در اوج بحران

لبه‌ی پرتگاه: ترک شدن در سخت‌ترین لحظه:

در لحظه‌ی رها شدن در اوج بحران، مغز حالتی دوگانه را تجربه می‌کند: آمیگدال سیستم هشدار را فعال می‌کند درحالی که قشر پیش‌پیشانی برای تصمیم‌گیری سریع خاموش می‌شود. این تناقض عصبی، احساس سقوط و هم‌زمان نوعی آزادی وحشت‌آور را ایجاد می‌کند؛ پدیده‌ای که در لبه‌ی پرتگاه‌های عاطفی، بازماندگان تروما آن را 'شفافیت فاجعه' می‌نامند. آیا می‌شود این شفافیت را بدون فاجعه تجربه کرد؟

راهکار:

وقتی در لبه پرتگاه رها شدی، دو انتخاب داری: نگاه به عمق سقوط یا توجه به وسعت آسمان پیش رو. گاهی رها شدن، ناخواسته بال‌هایت را فعال می‌کند.