طرد کردن خود

چرا طرد شدن از نگاه خودمان روزبه‌روز بیشتر می‌شود؟:

طبق نظریه «خودِ آینه‌ای» کولی، ما خود را از چشم دیگران می‌بینیم؛ اما پژوهش‌های علوم اعصاب می‌گویند مغز یک «سوگیری منفی» دارد: نقد و طرد را چند برابر قوی‌تر از تأیید ذخیره می‌کند. پس افزایش روزافزون «طرد خود» لزوماً واقعیت نیست؛ یک مکانیزم بقای عصبی است که نقص‌ها را زوم می‌کند. نکته عجیب: دیدنِ چهره‌ی خود در آینه هم با تفسیر مغز از «چهره‌ی بیگانه» قاطی می‌شود.

راهکار:

شاید آن «چشم»ی که طرد می‌کند، چشمِ خودت نباشد؛ لنزِ استانداردهایی است که بیرون از تو ساخته شده و روی مردمک نصب شده. طردِ روزافزون، علامتِ ندیدنِ آینه‌ی واقعی است، نه بد بودنِ تصویر.