توصیفات ادبی

‌ این همان بداقبالی است . منظورم را متوجه می‌شوید ؟ ترسناک است . هر بار که در آینه نگاه می‌کنم ، با خود می‌اندیشم ای‌کاش چشمان زیبایی داشتم که برق ملایمی از خود ساطع می‌کردند . چشم‌هایی مانند یک دریاچه‌ی آبیِ عمیق یا چشمانی که گویی آسمانی پهناور را منعکس می‌کنند ؛ آسمانی که همواره ابرها در میانش شناورند . و درحالی که بر علفزاری سرسبز آرمیده‌اید و به آن چشم دوخته‌اید. چشمانی کشیده. ️