چرا توجهی که با التماس و گلایه باشد بیارزش است؟:
در روانشناسی به این «واکنشپذیری» میگویند: وقتی انسان احساس کند مجبور است محبت یا توجه نشان دهد، همان رفتار برایش بیارزش و آزاردهنده میشود. آزمایشهای بازاریابی هم نشان دادهاند اصرار بیشازحد، احتمال پذیرش را کاهش میدهد؛ چون مغز «انتخاب آزاد» را پاداش میداند و «اجبار» را تهدید. پس توجهی که با خواهش به دست بیاید، دقیقاً همان توجهی است که معنا ندارد.
راهکار:
این نگاه یعنی محبت واقعی انتخابه نه اجبار؛ کسی که برایت ارزش قائل است، بدون درخواست وقت میگذارد و التماس فقط فاصله میسازد.