بغلم کن، روحم خسته است:
تحقیقات نشان میدهد که یک آغوش ۲۰ ثانیهای سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۳۰٪ کاهش میدهد و اکسیتوسین ترشح میکند که همان 'هورمون عشق' است. جالبتر اینکه پوست انگشتان ما گیرندههای عصبی دارد که لمس ملایم را مستقیماً به سیستم پاراسمپاتیک متصل میکند. پس این بغالکردن فقط حسی نیست؛ یک تزریق بیولوژیکی آرامش است. آیا میدانستید که حیوانات اجتماعی دیگر مثل میمونهای بونوبو هم برای حل تنش از آغوش استفاده میکنند؟
راهکار:
در آغوش گرفتن طولانی (حدود ۲۰ ثانیه) اکسیتوسین آزاد میکند و استرس را کاهش میدهد. این درخواست سادهات دقیقاً به مغزت میگوید: 'به من عشق بده تا زنده بمانم.' هیچ چیز دلسوزانهتر از این نیست.