توبه نیست؛ چرا کارهای تکراری را خوب می‌دانیم؟:
در روان‌شناسی به این پدیده «خطای پس‌بینی» می‌گویند: مغز بعد از عمل، برای حفظ تصویر مثبت از خود، رفتار تکراری را خوب جلوه می‌دهد. مدار پاداش هم با هر تکرار، آستانه لذت را بالاتر می‌برد و ترک را سخت‌تر می‌کند؛ برای همین «توبه» در سطح نوروشیمی فقط یک تصمیم ساده نیست.
راهکار:
این جمله یک نمونه کلاسیک از «کاهش ناهماهنگی شناختی» است؛ ذهن برای فرار از عذاب وجدان، رفتار تکراری را «خوب» بازتعریف می‌کند. از منظر عصب‌شناسی هم هر تکرار، مسیر پاداش را قوی‌تر می‌کند و توبه را به تصمیمی سخت‌تر از چیزی که به نظر می‌رسد تبدیل می‌کند.