شعر عاشقانه: تو جهان منی و جانان من:
آیا میدانستید که هنگام عشق رمانتیک، همان نواحی مغز فعال میشوند که در اعتیاد به مواد مخدر؟ این پدیده «عشق به عنوان اعتیاد» باعث میشود معشوق را تمام جهان ببینیم. جالب اینکه این حالت معمولاً پس از ۱۸ ماه فروکش میکند. آیا این شعر یادآور آن روزهای اول عشق است؟
راهکار:
این شعر تصویری از وابستگی کامل را نشان میدهد. در روانشناسی، این پدیده «همآمیختگی» نام دارد که شیرین اما شکننده است. شاید بتوان عشق را بدون محو شدن در دیگری هم تجربه کرد.