طنز سیاه زندگی

آرزوی زندگی‌ای که با ما بخندد نه به ما:

نظریه‌ی «نقض بی‌آزار» در روان‌شناسی طنز می‌گوید: خنده زمانی ایجاد می‌شود که چیزی هنجارشکن باشد ولی تهدیدکننده نباشد. زندگی وقتی «به ما می‌خندد» یعنی آن نقض هنجار را در قامت تهدید تجربه می‌کنیم. اما اگر بتوانیم آن را به «نقض بی‌آزار» تبدیل کنیم، خنده‌اش شیرین می‌شود. سوال: آیا می‌شود زخم‌های زندگی را تبدیل به جوک‌های مشترک با خودش کرد؟

راهکار:

این جمله انگار از جایی می‌آید که نفر سوم (زندگی) را شوخ‌طبعی بیرحم می‌بیند. شاید بتوان آن را وارونه دید: زندگی نه شوخی‌مان می‌کند، نه با ما می‌خندد؛ ما خودمان لحظه‌ها را می‌سازیم. اگر خنده‌اش تلخ است، شاید وقتش است نقش طنزپرداز را از زندگی پس بگیریم.