جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

طنز بزرگسالی

3 پست
متن های طنز بزرگسالی / بهترین متن طنز بزرگسالی [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب
بعضی چیزا جالبن ،مثلا وقتی که انقدر بزرگ میشی که عقلت رو از دست میدی :)️
3.7
طنز فلسفی طنز بزرگسالی از دست دادن عقل عاقل شدن بزرگ شدن و عقل
در علوم اعصاب به این «پارادوکس بزرگسالی» می‌گویند:...

بزرگ شدن یعنی از دست دادن عقل؟:

در علوم اعصاب به این «پارادوکس بزرگسالی» می‌گویند: مغز انسان تا ۲۵ سالگی تکامل می‌یابد، اما دقیقاً در همین تکامل، مسیرهای «خطرپذیری» و «کنجکاوی» کمرنگ می‌شوند. جالب‌تر اینکه پژوهش‌ها نشان می‌دهند آدم‌هایی که کمی «دیوانگی» خود را حفظ می‌کنند، در حل مسائل خلاقانه‌ترند. شاید عقلِ کامل، همان پذیرشِ دیوانگیِ کنترل‌شده باشد. به نظر شما مرز این دیوانگیِ خلاق کجاست؟

راهکار:

می‌شود این پارادوکس را از زاویه‌ای دیگر هم دید: ما آن‌قدر عاقل می‌شویم که می‌فهمیم دیوانه‌بازی‌های کودکی تنها عقلانیت واقعی بودند؛ و حالا هر کسی به ما می‌گوید «عاقل باش»، داریم عقلمان را از دست می‌دهیم.

‏یکی از نشونه های بزرگسالی اینه که وقتی ترقه میزنن ، فحششون میدی.️
3.7
طنز فلسفی نشانه های بزرگ شدن واکنش به سر و صدا تحمل صداهای بلند طنز بزرگسالی
واکنش خشم‌آلود به صداهای بلند ناگهانی می‌تواند ریش...

نشانه بزرگسالی: وقتی ترقه می‌زنند فحش می‌دهی:

واکنش خشم‌آلود به صداهای بلند ناگهانی می‌تواند ریشه در «رفلکس شروعل» داشته باشد؛ یک واکنش دفاعی باستانی در پستانداران برای آماده‌سازی در برابر تهدید. جالب اینجاست که با افزایش سن، این رفلکس نه تنها ضعیف نمی‌شود، بلکه کنترل قشر پیشانی مغز بر پاسخ هیجانی به آن نیز می‌تواند کاهش یابد. آیا این «بزرگسالی» است یا پس‌رفت به یک حالت دفاعی اولیه؟

راهکار:

این حس را می‌توان با مفهوم «حساسیت زدایی» در روانشناسی توضیح داد: مواجهه مکرر با یک محرک آزاردهنده (مثل سر و صدای ناگهانی) گاهی نه به عادت، که به تحریک‌پذیری بیشتر منجر می‌شود.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
تنها جایی که هرچی خواستیم و بدست اوردیم توی شکم مامانمون بود😶️
4.3
طنز فلسفی برآورده نشدن آرزوها طنز بزرگسالی دوران جنینی شکم مادر
در رحم حتی مفهوم «خواستن» وجود ندارد: مغز جنین تا ...

شکم مادر؛ تنها جایی که هر چه خواستیم به دست آوردیم:

در رحم حتی مفهوم «خواستن» وجود ندارد: مغز جنین تا ماه‌های آخر، قشر پیش‌پیشانی‌اش تقریباً خاموش است و نیازها از طریق جفت و بند ناف، بدون درخواست، پاسخ می‌گیرند. وینیکات به این «توهم قدرت مطلق» می‌گوید: نوزاد فکر می‌کند مادر را با ذهنش ساخته، چون قبل از درک جدایی، مادر با شهود نیاز او را سیر می‌کند. بعد از تولد، نخستین «خواستنِ» واقعی همان گریه است. آیا رهایی از رحم، آغازِ فاصلهٔ همیشگی بین آرزو و دسترسی نیست؟

راهکار:

این نگاه طنزآمیز را می‌توان برعکس هم دید: در رحم «خواستن» معنی نداشت، فقط «بودن» بود؛ جادوی بزرگسالی این است که بتوانی خواسته‌ای را در ذهن بسازی و برای رسیدن به آن مسیر باز کنی.

مشابه ها