احساس نادیده گرفته شدن در شب ساکت:
آیا میدانستی مغز انسان در سکوت مطلق بهطور خودکار شروع به تولید صداهای خیالی (توهمات شنیداری خفیف) میکند؟ این پدیده «سکوتزدگی» نام دارد و نشان میدهد ذهن ما برای بقا به دنبال نشانههایی از حضور دیگران میگردد. پس شاید این شب ساکت، فقط آینهٔ نیاز طبیعی مغزت به ارتباط است، نه طرد شدن واقعی.
راهکار:
این حس که انگار در دنیای هیچکسی نیستی، در روانشناسی «انزوای ذهنی» نام دارد و گاهی نشانهٔ نیاز به پذیرش احساسات بهجای فرار از آنهاست. شاید متن بعدیات را به لحظهای اختصاص بدهی که همان شب ساکت، بهطور غیرمنتظرهای برایت تبدیل به پناهگاهی آرامشبخش شد.