تنهایی خطرناک

تنهایی؛ آرامش یا اعتیاد؟ نقل قول تام هاردی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که تنهایی طولانی‌مدت، همان مدارهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند. اما پارادوکس جالب: بعضی افراد پس از تجربهٔ تنهایی عمدی، به‌تدریج تحمل اجتماعی‌شان کم می‌شود و تنهایی را به معاشرت ترجیح می‌دهند. این یعنی مغز می‌تواند به ‘آرامش انزوا’ معتاد شود. آیا شما هم گاهی حس می‌کنید تنهایی برایتان به یک عادت عصبی تبدیل شده؟

راهکار:

این جمله یک هشدار ظریف است: آرامش تنهایی می‌تواند ما را از ارتباطات انسانی دور کند. شاید ارزش دارد گاهی از «خلوت آگاهانه» لذت ببریم، اما فراموش نکنیم که انسان برای تعادل روانی به دیگران هم نیاز دارد.